Τεχνική – επαγγελματική εκπαίδευση

«Το επάγγελμα του υδραυλικού είναι ένα εξαιρετικό επάγγελμα που προσφέρει ποικιλία εφαρμογών, μέχρι και την κατασκευή των υδραυλικών ενός εργοστασίου και άλλων μεγάλων έργων. Δεν πρέπει να συγχέεται με κάποιον που ασχολείται μόνο με αποφράξεις.
Είναι ένας πλούσιος κλάδος που απαιτεί πολύ καλή τεχνική εκπαίδευση, σκληρή δουλειά και υπευθυνότητα. Θέλει πολύ μελέτη και συνεχή επιμόρφωση γιατί η τεχνολογία στο επάγγελμά τρέχει και διαρκώς εξελίσσεται».
Mε αυτά τα λόγια υποδέχθηκε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αθηνών τους μαθητές του τμήματος «Τεχνικός μηχανικών θερμικών εγκαταστάσεων και μηχανικός τεχνολογίας πετρελαίου και φυσικού αερίου» του ΙΕΚ Αμπελοκήπων. Η καλή τεχνική εκπαίδευση όμως, προϋποθέτει την ύπαρξη ικανού αριθμού κρατικών τεχνικών σχολών ανά την επικράτεια, στις οποίες βέβαια θα υπάρχουν και τα αντίστοιχα τμήματα για την εκπαίδευση των υποψήφιων υδραυλικών και των τεχνικών εγκαταστάσεων καύσης. Για παράδειγμα στη Χίο υπήρχε ένα μόνο ΕΠΑΛ με τις αντίστοιχες ειδικότητες, το οποίο πλέον καταργήθηκε.
Δεν αρκεί όμως μόνο να υπάρχουν αρκετές σχολές, αλλά θα πρέπει και η ποιότητα της εκπαίδευσης και της επιμόρφωσης σε αυτές να είναι υψηλού επιπέδου, ώστε οι απόφοιτοί τους να είναι επαρκώς ενημερωμένοι και καταρτισμένοι τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Θα πρέπει λοιπόν οι σχολές αυτές, πέρα από το κατάλληλο εκπαιδευτικό προσωπικό, να έχουν και σωστά εξοπλισμένα, λειτουργικά και σύγχρονα εργαστήρια, όπου οι σπουδαστές θα κάνουν και πρακτική άσκηση, ώστε όταν αποφοιτούν, οι γνώσεις τους να μην είναι ελλιπείς. Αυτή τη στιγμή, οι διάφορες εταιρείες του χώρου, έχουν, ευχαρίστως, επωμιστεί το βάρος της επιμόρφωσης των αποφοίτων για όλες τις τεχνολογικές εξελίξεις.
Αν το κράτος δηλώνει αδυναμία να ανταποκριθεί σε αυτά τα αυτονόητα πράγματα, ας φροντίσει να συνεργαστεί με αυτές τις εταιρείες, που θέλουν και μπορούν να ενημερώνουν τους σπουδαστές για τα νέα προϊόντα και τις νέες τεχνολογίες, ώστε όταν αποφοιτούν να μην υστερούν σε τίποτα σε σχέση με τους αντίστοιχους σπουδαστές άλλων ευρωπαϊκών ή μη χωρών.
Και μία πρόταση ακόμα: Μήπως θα ήταν σκόπιμο,
σε κάθε σχολή, να υπάρχει και κάποιος υπεύθυνος, γνώστης της εκάστοτε ισχύουσας νομοθεσίας, ώστε να ενημερώνει τους σπουδαστές για το ποια θα πρέπει να είναι τα επόμενα βήματά τους ώστε να αποκτήσουν
τις απαραίτητες άδειες για την άσκηση του επαγγέλματος του υδραυλικού ή του τεχνίτη εγκαταστάσεων καύσης;
Κι όχι να αφήνονται έρμαια, στο έλεος του Θεού, ψάχνοντας μόνοι τους για το τι μέλλει γενέσθαι…
«Υ»